Legenda o herbacie

Legenda o herbacie

Legenda o herbacie

Za górami, za lasami a dokładnie w Japonii i Chinach…

Czyli jak herbata stała się nieodłącznym elementem naszego dnia.

Zgodnie z chińska legendą, herbata którą dzisiaj pijemy w ogromnych ilościach, została odkryta przypadkowo, kiedy liście z herbacianego drzewa spadły do pitnej wody przeznaczonej dla cesarza Shen Nung. Cesarz polubił przypadkową miksturę bardziej od picia gorącej wody i uznał, że ma ona właściwości lecznicze. Od tej pory polecał napój jako lekarstwo na gorączkę, infekcje klatki piersiowej czy nowotwory. Zpunktu widzenia dzisiejszej nauki takie odkrycie jak na dawne czasy było bardzo przenikliwe.

Herbata była już znana w prehistorycznych czasach w zachodniej części Chin jako lekarstwo,  a nawet jedzenie.  Dawna chińska legenda Shennonga wymienia jakich ziół używał  ten prekursor ziołowej chińskiej medycyny.

pobrane

W Japonii herbata była używana jako antidotum na wszelkiego rodzaju zarazy. Stąd wywodzi się  quasi-religijna ceremonia picia herbaty. Tradycja ta została przywieziona przez klasę średnią, przez najwyższego kapłana Sen no Rikyu.

We Wschodniej Azji herbata z początku była używana ze względu na swoje zdrowotne właściwości i równie długo była pita tylko przez cesarzy, króli czy bogaczy. Dopiero z czasem stała się czymś powszednim.

Użycie herbaty w Zachodniej Europie

Herbata została odkryta przez Europejczyków podczas wypraw na Daleki Wschód w XV i XVI wieku i od tej pory była sprowadzana po wysokich cenach.  Herbata, podobnie jak tytoń i czekolada, została przywieziona z kolonii z najróżniejszych zakątków świata. Nie obyło się jednak bez przeszkód. W 1635r. niemiecki fizyk Simon Paull napisał manifest przeciwko nieumiarkowanemu piciu herbaty i palenia tytoniu. W 1648 roku uczony lekarz z Paryża, Guy Patin, napisał, że herbata była „zuchwalstwem stulecia”.

Picie herbaty stało się modne w Londynie niedługo po 1662 roku, kiedy królowa Katarzyna, żona Karola II, wolała skosztować herbaty bardziej niż piwa.  Tym sposobem herbata zastąpiła piwo i stała się narodowym napojem Brytyjczyków.

Mimo rosnącej popularności tego trunku, niektórzy nadal widzieli w herbacie szatański napój. John Wesley, angielski reformator i założyciel Kościoła metodystów, przestał pić herbatę, ponieważ uważał, że kojarzy się ona z piciem alkoholu.

tea-legends-earl-grey-mini

Zgodnie z chińska legendą, herbata którą dzisiaj pijemy w ogromnych ilościach, została odkryta przypadkowo, kiedy liście z herbacianego drzewa spadły do pitnej wody przeznaczonej dla cesarza Shen Nung. Cesarz polubił przypadkową miksturę bardziej od picia gorącej wody i uznał, że ma ona właściwości lecznicze. Od tej pory polecał napój jako lekarstwo na gorączkę, infekcje klatki piersiowej czy nowotwory. Z punktu widzenia dzisiejszej nauki takie odkrycie jak na dawne czasy było bardzo przenikliwe.

Herbata była już znana w prehistorycznych czasach w zachodniej części Chin jako lekarstwo, a nawet jedzenie.  Dawna chińska legenda Shennonga wymienia jakich ziół używał  ten prekursor ziołowej chińskiej medycyny.

W Japonii herbata była używana jako antidotum na wszelkiego rodzaju zarazy. Stąd wywodzi się  quasi-religijna ceremonia picia herbaty. Tradycja ta została przywieziona przez klasę średnią, przez najwyższego kapłana Sen no Rikyu.

We Wschodniej Azji herbata z początku była używana ze względu na swoje zdrowotne właściwości i równie długo była pita tylko przez cesarzy, króli czy bogaczy. Dopiero z czasem stała się czymś powszednim

Użycie herbaty w Zachodniej Europie

Herbata została odkryta przez Europejczyków podczas wypraw na Daleki Wschód w XV i XVI wieku i od tej pory była sprowadzana po wysokich cenach.  Herbata, podobnie jak tytoń i czekolada, została przywieziona z kolonii z najróżniejszych zakątków świata. Nie obyło się jednak bez przeszkód. W 1635r. niemiecki fizyk Simon Paull napisał manifest przeciwko nieumiarkowanemu piciu herbaty i palenia tytoniu. W 1648 roku uczony lekarz z Paryża, Guy Patin, napisał, że herbata była „zuchwalstwem stulecia”.

Picie herbaty stało się modne w Londynie niedługo po 1662 roku, kiedy królowa Katarzyna, żona Karola II, wolała skosztować herbaty bardziej niż piwa.  Tym sposobem herbata zastąpiła piwo i stała się narodowym napojem Brytyjczyków.

Mimo rosnącej popularności tego trunku, niektórzy nadal widzieli w herbacie szatański napój. John Wesley, angielski reformator i założyciel Kościoła metodystów, przestał pić herbatę, ponieważ uważał, że kojarzy się ona z piciem alkoholu.

earl-grey-puszka-100g

Udostępnij ten wpis Facebook Twitter Pinterest Google Plus StumbleUpon Reddit RSS Email

Powiązane wpisy